Solary w Jelina – połącz z pompą ciepła i zapomnij o rachunkach

Dom pasywny o bardzo niskim zapotrzebowaniu na energię grzewczą potrzebuje kolektorów głównie do CWU. Dwa kolektory płaskie i zasobnik 200–300 l to optymalne rozwiązanie dla 3–4 osób. W domu pasywnym instalacja solarno-wentylacyjna z odzyskiem ciepła może pokryć nawet 80% rocznego zapotrzebowania energetycznego.

Sterownik solarny pracuje niezależnie od kotłowego, ale może z nim komunikować się przez sygnał wyjściowy. Podłączenie zapobiega uruchamianiu kotła, gdy solar już nagrzał wodę do wymaganej temperatury.

Kolektor solarny nagrzewa się szybko po wschodzie słońca: przy bezchmurnym niebie kolektor próżniowy osiąga temperaturę startową (różnica ΔT relative kolektora i zasobnika) po 20–40 minutach od wschodu. Kolektor płaski jest nieco wolniejszy ze względu na wyższą masę termiczną. Czas rozruchu zależy od temperatury powrotu glikolu z zasobnika.

Większość sterowników solarnych ma funkcję testu manualnego pompy: wchodzimy w menu sterownika, wybieramy 'Test/Manual' lub podobną opcję i ręcznie włączamy pompę na 10–30 sekund. Słyszalna praca pompy i wzrost temperatury na przewodzie potwierdzają sprawność mechaniczną i elektryczną pompy. Jeśli pompa nie uruchamia się nawet w teście manualnym – usterka elektryczna.

Demontaż instalacji solarnej (przy wymianie lub remoncie dachu) kosztuje 500–1 500 zł (kolektory + rurociąg + stacja). Kolektory sprawne można sprzedać lub ponownie użyć. Zezłomowanie kolektora płaskiego (metale: miedź, aluminium, szkło) przynosi 50–150 zł. Przy pełnym demontażu z utylizacją wszystkich elementów należy liczyć 800–2 000 zł.