Solary w Iwiny – zamień gazowy bojler na energię słońca

Kolektory na dachu garażu są technicznie wykonalne, jeśli ekspozycja jest odpowiednia. Głównym wyzwaniem jest doprowadzenie rur solarnych do zasobnika w budynku głównym – trasa rurociągu musi być izolowana termicznie. Koszty instalacji rosną o wartość dodatkowego okablowania hydraulicznego.

Każda instalacja posiada zawór bezpieczeństwa nastawiony na 6 bar. Ciśnienie robocze wynosi 2–3 bar i kontrolujemy je przez manometr na stacji solarnej. Zawór zwalnia nadmiar do specjalnego naczynia zbiorczego.

Legionella to bakteria rozmnażająca się w wodzie o temperaturze 25–45°C. Instalacja solarna naturalnie ogranicza ryzyko Legionelli przez podgrzewanie wody do 60°C+ latem (bakteria ginie powyżej 55°C). Sterownik solarny ma funkcję 'dezynfekcji termicznej' – codziennie lub co tydzień podgrzewa zasobnik do 60°C, eliminując bakterie.

Nieszczelność kolektora płaskiego (zaparowana szyba, kondensacja wewnątrz, korozja absorbera) wymaga: zdjęcia ramy kolektora (4–6 śrub), wymiany uszczelki obwodowej ramy (gumowa uszczelka EPDM lub kord), ponownego złożenia. Przy silnej korozji absorbera lub wyciekiem z wężownicy kolektora konieczna jest wymiana całego kolektora.

Kolektory płaskie mają niższy koszt zakupu i zbliżoną wydajność latem. Próżniowe są droższe, ale bardziej wydajne zimą i przy słabym świetle. W Polsce dla typowej instalacji CWU kolektory płaskie dają lepszy zwrot z inwestycji (ROI) ze względu na niższy koszt przy podobnym rocznym uzysku w klimacie o umiarkowanej liczbie zimowych słonecznych dni. Próżniowe opłacają się w klimatach o wielu zimowych, mroźnych i słonecznych dniach (np. górskie regiony).