Solary Bodzentyn – montaż na historycznych budynkach z uzgodnieniami WUOZ

Do 2 kolektorów płaskich (łączna powierzchnia ok. 4 m²) odpowiedni zasobnik ma pojemność 150–200 l. Ogólna zasada: 70–80 l zasobnika na 1 m² czynnej powierzchni kolektora. Zbyt mały zasobnik powoduje przegrzanie układu i wczesne wyłączanie instalacji.

Protokół uruchomienia dokumentuje: dane instalacji (ilość kolektorów, typ, numer seryjny zasobnika), parametry napełnienia (stężenie glikolu, ciśnienie), temperatury robocze sterownika, wyniki próby szczelności i przepływ. Dokument jest podstawą gwarancji i powinien być przekazany właścicielowi po montażu.

Instalacja solarna CWU dla 4-osobowej rodziny ogrzewanej gazem zmniejsza roczne zużycie gazu o 180–250 m³ (1 800–2 500 kWh). Przy cenie gazu 2,50 zł/m³ to oszczędność 450–625 zł rocznie. Przy zwyżkach cen gazu zwrot z inwestycji skraca się proporcjonalnie.

Test naczynia: odłącz instalację od naczynia, upuść ciśnienie z instalacji do 0, zmierz ciśnienie wstępne azotu w naczyniu przez zawór Schrader (jak w oponie samochodowej). Prawidłowe ciśnienie = 0,5 bar poniżej ciśnienia roboczego (zazwyczaj 1,0–1,5 bar). Jeśli wychodzi woda zamiast powietrza – przepona jest przebita, wymagana wymiana naczynia.

Kolektory termiczne (cieplne) nie produkują prądu – wytwarzają tylko ciepło, którego nie można wprowadzić do sieci elektroenergetycznej. Odsprzedaż do sieci jest możliwa tylko dla paneli fotowoltaicznych (PV). Jeśli masz nadwyżkę ciepła, możesz ją oddać do podgrzewania basenu, gruntu lub systemów sąsiednich, ale nie do sieci.