Solary w Brzeg Dolny – inwestycja, która zarabia na siebie przez 20 lat

Do 3 kolektorów płaskich (ok. 6,9 m²) optymalny jest zasobnik dwuwężownicowy 300–400 litrów. Dolna wężownica podgrzewa wodę ciepłem solarnym, górna jest podłączona do kotła wspomagającego. Zbyt mały zasobnik ogranicza efektywność systemu, zbyt duży – wydłuża czas nagrzewania.

Uruchomienie obejmuje: napełnienie glikolem, odpowietrzenie, sprawdzenie ciśnienia, konfigurację sterownika i próbę szczelności. Na koniec szkolimy użytkownika z obsługi sterownika i monitoringu zdalnego.

Wysoka temperatura kolektora latem przy pełnym słońcu i wypełnionym zasobniku jest normalnym zjawiskiem. Sterownik wyłącza pompę, gdy zasobnik osiągnie maksymalną temperaturę (90°C). Kolektor nagrzewa się do 120–180°C i wchodzi w stagnację. To bezpieczny stan – płyn solarny (glikol) wytrzymuje te temperatury bez trwałego uszkodzenia.

Wyciek glikolu poznajemy po: zabarwieniu (glikol propylenowy jest bezbarwny lub lekko żółtawy), lepkości, charakterystycznym słodkawym zapachu. Ślady wokół złączek, zaworów i przejść przez ściany wskazują miejsce wycieku. Przy braku widocznych śladów wykrywamy wyciek przez szczelny test ciśnieniowy (pompujemy do 6 bar i obserwujemy 30 minut).

Instalacja solarna CWU dla 4 osób generuje roczne oszczędności 400–800 zł (przy cenach gazu 2024). Obliczenie: uzysk roczny ~1800 kWh × sprawność kotła (90%) = 2000 kWh gazu × cena gazu (0,35 zł/kWh netto) = 700 zł/rok oszczędności. Przy wyższych cenach gazu lub większym zużyciu CWU oszczędności rosną proporcjonalnie.